Het kabinet heeft toch besloten de bezuinigingen op de sociale zekerheid te schrappen. Maar in plaats daarvan dreigt het nu op het onderwijs te bezuinigen.
Het lijkt te gaan om een geheime afspraak tussen D66, VVD en CDA. Als er niet genoeg geld kan worden bezuinigd op sociale voorzieningen voor werkende mensen, dan moet dat geld worden gezocht bij de Nederlandse scholen. Het zou het onderwijs zo’n 1,2 miljard euro kunnen kosten.
‘Kinderen kunnen amper lezen, maar toch gaat het weer over bezuinigen op onderwijs,’ schrijft Petra Bies vandaag in een column in het Eindhovens Dagblad. Vorige maand werd bekend dat de leesvaardigheid van middelbare scholieren weer fors is afgenomen. Klassen in het onderwijs zijn overvol. Door de werkdruk wordt het beroep van leraar steeds minder populair.
Bezuigingen op onderwijs is een keuze. Het kabinet kiest hiervoor omdat ze mensen die al veel geld hebben willen ontzien. In de nieuwe begroting blijven belastingvoordelen voor de rijken grotendeels buiten schot. Zo heeft de VVD het voor elkaar gekregen dat beursspeculanten geen belasting hoeven te betalen over de aandelen die ze bezitten. Die mensen kunnen slapend rijk worden met hun aandelen-portfolio, zonder dat ze hiervan iets hoeven in te leveren voor het belang van de samenleving.
Ook blijft voor de zoveelste keer VVD-juweel de hypotheekrenteaftrek gespaard. De regeling zorgt voor een structurele ongelijkheid tussen huurders en huiseigenaren. Als je een huis bezit krijg je namelijk korting op je belasting, terwijl huurders het volle pond moet betalen. Met het kabinet-Jetten krijgen huiseigenaren er zelfs nog een schepje bovenop. Als je een flatje of kamer huurt ga je vanaf volgend jaar namelijk wél meer inkomstenbelasting betalen, maar je mag niet profiteren van de belastingvoordelen die het kabinet wel aan huiseigenaren zal geven.
Studentenvakbonden, waaronder LSVB en LAKS reageren woedend. “Blijf van het onderwijsgeld af,” schrijven ze. “Het onderwijs is niet de oplossing voor politieke ruzie.”
Echter, wat er gaande is, is meer dan een ‘politieke ruzie’. Het is een bewuste aanpak om de kosten voor de belachelijke uitgaven aan Amerikaanse en Israëlische wapens te betalen met geld dat weggehaald wordt bij werkende mensen en studenten. Het kabinet blijft steevast het beleid van de afgelopen twintig jaar voortzetten: miljonairs, beursspeculanten, wapenhandelaars en het bedrijfsleven worden koste wat kost geholpen om rijker te worden, terwijl de werkende klasse moet inleveren.